X
تبلیغات
رایتل
قالب قدیمی تر وبلاگم : شعری در بزرگداشت مرحوم « شکرعلی لاکتراشی » که در روز سوم آن بزرگوار سرودم . - لاکتراشان ؛ روستایی ییلاقی در تنکابن
این وبلاگ سعی دارد تاریخ و آداب و رسوم و اخبار و اتفاقات روستای ییلاقی لاکتراشان را هر چه بیشتر برای بازدیدکنندگان معرفی کند .
 
جدیدترین یادداشت‌ها
 
شعری در بزرگداشت مرحوم « شکرعلی لاکتراشی » که در روز سوم آن بزرگوار سرودم .

قِدیما لیگا و لَکتشانی با                                     

هرچی چشم کار کَنِبا ، اُشانی با


همگی ، وچه ، عاروس ، یه جا دابان           

یه جا با کَله ، تانور ، کَلا ، دوشان


کوچیک و گَته ،‌همَه کار کَنِبان                      

شُنِبان واشِه دِنی ، کوه و کامان


حَرفِه گَتّه زَنِبا خانه مییِن                             

وَچه ناتّونِس باگو حسن حسین


قدیما هیچکی تی همرَه قار نابا                      

هیچکی اسب ِ طمع ِ سوار نابا


لیگا از سرتا وی دُم ، اَبادی با                         

ماردوم ِ دل ، زمین ِ گوشادی با


یک یِکِی آدمشان پیر وَکِتِن                            

امه رفتاره بِدَن ، سیر وکتن


می دل ِ غصّه دَکِت یه کولبار                      

کی وَنه درد ِ باگوم بی اختیار


لب ِ سر خنده وینی ، درده بِرَر !              

تن اگه داغه ،‌می دل سرده بِرَر !


گَردِنِه جاری نیار تی مآره وَر                    

نکِنه داد بزینی تی پِره سر !


شُکُر ِعاقبته تو یاد هَکِن                            

کمتَه خُشته کلّه مِنْ تو باد هَکِن


مِش شُکُر ، ماهه مانِس لیگایه مِن             

اون جور آدِم  نِشانه همیشه دِن !


لیگا لَکتِشان ِ مِن ،‌ یه دانه با                      

گذر ِ مسافران ، وی خانه با


از رِشیدی چی باگوم ؟ یک ازهزار         

آی کوراسَره بِتاشَه مزی دار !


پِرِس این دار ِ چِکِل ، اُن دار ِ سَر            

جیر نیاکِن ،‌کَلِنِه تی کُرک و پر


کار خیر از همه پیش قدم تَه با              

خُشته نوّه شانه همره ، چَم تَه با


چی رشید ، مهمان نواز و مهربان           

نه کسی عیبه گُته ، نه بد زبان


خُشته وقت ِسر نمازه خانِسه                

خدایه سختی یِ ِ مِن دُخانِسه


صبح تا شب ماردوم ِ کارسر دابا           

وی دَس ، پرتقال چینی ، اثر دابا


پیش بهار ، گاوْبِری موقع بُنه با             

مش شکُر، دل وی دل ِ مِن دِنی با


آخ آغوزهال چی کُلاکی وارسه !        

این همه دردسره ، کی تاوِسه ؟!


پیش به دنبال داووسِن وی بچّه ها    

ممرِضا ، غلامرضا ، علیرضا


پِر دابا پیش ، وَچه شان وی پشت ِ سَر    

گاوِشان ، کَش زَنِبان تا وَلگسَر


لَکتِشان ِ رایِه بِن تا تول ِ دشت

همه سال اُن با اُشانه سرگذشت


اولین سِرا با وی ، کُراسره

جز تقی وی درده کی خبر داره


تول ِ دشت هرکی باشا ، یاده وِرِه

چِندی شکرالله جی هِیت ماس و کره


چِندی ارباب ِ هَکِرده گالشی

چِندی دوشان بَبِرده دوشادوشی


بِرَرِی ، شُکُر باشا از این میان

بمانِس از اُن فقط نام و نشان


بِرَرِی ، چشم ِ وازَک ، خوجیر نیاک

ای که چِشم ِ دَبیسِی ، تی سینه چاک !


مِش شُکُر تی عبرته ، جان ِ بِرَر !

بیرون هَک نانِجیبَه تی کلّه سر


باش بِنیش حبیب ِ شعر ِ وِر بُخان

قدر خُشته پِر و مآره خوب بدان

 

 

(0 لایک)
نظرات (1)
سه‌شنبه 9 تیر 1394 ساعت 15:32
خدا روحش را شاد کند . آدم جوانمردی بود .
امتیاز: 0 0
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.